Verilen mesaj rahatsız edici. Gürcü hükümeti, Rus başkenti Moskova’daki büyükelçisini rapor vermesi için geri çağırırsa ve büyük komşusunun gizli servisini protesto gösterilerinin pimini çekmekle suçlarsa, bu şu anlama gelir: Biz, Kremlin’in suçlarını tüm dünya kamuoyuna ilan ediyoruz.

Gerçek şu ki; Gürcü – Rus ilişkileri, dört yıl önce Güller Devrimi’nin sembolü olan Mihail Saakaşvili’nin devlet başkanlığını devralmasından bu yana hiç bu kadar kötü olmamıştı. Önce laf dalaşı ve karşılıklı kışkırtmalar düzenli olarak devam etti ve ardından bloke olan bir Rusya politikası geldi. Sinirli bir şekilde hareket eden Saakaşvili, Kremlin’e basit oyun yaptı ve Rusya’nın uzaktaki parçalarında halkın popülaritesini kazanmak için iğneleyici bir politika izledi. Gürcistan, Moskova’ya karşı Güney Osetya ve Abhazya’nın yanında yer aldı.

Gayretli bir uşak

Saakaşvili, birçok Rus için Batı’nın gayretli bir uşağı ve seçim kampanyaları sırasında Batı fobisinin korkunç bir örneği olarak işe yarıyor. Dayak atan Gürcü polisleri de Rus televizyonlarında ayrıntılı olarak gösteriliyor. Özellikle sesinin tonunu yükselten resmi Rus medyasında, gösteri yapan muhaliflere müdahale eden Gürcü güvenlik güçleri sert bir dille eleştiriliyor. Bu tamam, zira basın özgürlüğünün işlemesi gerekiyor. Ancak küçük bir sorun var: Geçen ilkbahar aylarında Moskava ve St. Petersburg’ta barışçıl gösteriler düzenleyen muhalifler kovalanırken, bugünkü kızgınca yorum yapan Ruslar neredeydi?

Huzursuzluk potansiyeli

Gürcistan’a geri dönmek gerekirse; ülkenin farklı bölgelerinden sokaklara dökülen binlerce insan, Saakaşvili’nin yönetimindeki gizli servis ajanları tarafından bir şekilde yalnız bırakılmıyor, gösterilerin devamı olmasın diye. Diğer bir ifadeyle, Gürcistan’da hatırı sayılır derecede huzursuzluk potansiyeli var ve Saakaşvili ona göre davranmak zorunda. Parlamento Başkanı Nino Burdşanadze’nin uyarıda bulunduğu gibi ne göz yaşartıcı bomba ne de cop kullanılmalı. Ayrıca dediği gibi, hükümet ve muhalefet arasında gerekli diyalog sağlanırsa, Gürcistan belki bir kez daha karanlık bir kaosa sürüklenmez.

Batı da Mihail Saakaşvili’ye, Putin’in Rusyasına karşı olmanın Güller Devrimi’nin demokratik ideallerini ihlal etmek anlamına gelmediğini açıkça ortaya koymak zorunda. Zira eski Sovyet topraklarında bir diktatöre daha gerçekten kimsenin ihtiyacı yok.