Spinosaurus cinsi dinozor iskeleti bugünlerde Berlin’deki Doğa Tarihi Müzesi’nde ziyaretçilerini bekliyor. 18 metrelik boyuyla serginin en büyük dinozorlarından biri. Haziran ayına kadar görülebilecek. Bu dev yaklaşık 100 milyon yıl önce yaşadı. Bu yapma bir iskelet. Sadece iki kemiği orijinal.

Bu model, merkezi Washington bulunan ‘National Geographic Society’deki bir iskelet müzesi için oluşturuldu. Muhtemelen kıyıya yakın yerlerde yaşamış olan Spinosauruslar buradaki balıklar ve diğer hayvanları avlıyordu. Suda da karadaki kadar rahat olduğu varsayılabilir.

Buna karşılık Tyrannosaurus rex cinsi dinozor olan Tristan’ın uzunluğu sadece 12 metre. Üç yıl boyunca sergilenecek. Kalıntıları ABD-Montana’da bulundu. Sahibinden Berlin’de sergilenmesi konusunda 2015 sonunda izin çıktı. Tristan 60 milyon yıllık ve kemikleri hakiki.

Tristan devasa bir arkeolojik bulmacaya benziyor. 170’i orijinal 300 parçadan oluşan bu puzzle binbir güçlükle bir araya getirildi. Ancak iş bununla da bitmiyor. Sergi sırasında da Tristan üzerindeki bilimsel araştırmalara devam edileceği söyleniyor.

Bu T-rex kafatası Berlin’dekinden biraz daha küçük. Ancak bu karşılaştırma insanların da bu türlerin avı olabileceğini gösteriyor. Ancak dinozorların iyi bir avcı olup olmadığı konusunda şüpheler var. Kısa kolları nedeniyle avını tutması zor görünüyor. Hatta dişleri de buna uygun değil. Muhtemelen leş yiyiciydi.

Bu ve diğer soruların yanıtları Fraunhofer Entegre Devreler Enstitüsü’nde (IIS) olabilir. Burada kısa süre önce bir T-rex kafatası iskeleti incelendi. Fürth’deki geliştirme merkezinde uzmanlar taşlaşmış kafatasını büyük bir tomografi cihazında inceledi. Bu cihaz tüm konteynırı komple ışından geçirmek üzere geliştirildi.

Şu anda Berlin’deki müzede duran T-rex ABD Montana’da bulundu. Hollanda’daki Naturalis Biyoçeşitlilik Merkezi paleontolojik uzmanlık sağlarken IIS de tarama ve veri işleme yoluyla projeye katkıda bulunuyor.

Ürkütücü bir yanı yok: Bilgisayar, nakil sandığı, diğer malzeme ambalajları ve kireç kalıntılarını ayıkladı. Geriye sadece kafatası kaldı. Bu yöntemle kafatası yeniden birleştirilirken oluşan çatlak gibi kusurlar da görülebilir hale getiriliyor. Kafatasının kayıp parçaları da bilgisayar tarafından ilave ediliyor. Böylece iskeleti 3 boyutlu yazıcıdan çıkarıp tamamlamak mümkün oluyor.

IIS’deki bu tekniğin geliştiricilerinden olan Michael Böhnel, kafatasının üç boyutlu resmini gösteriyor. Paleontologları en çok kafatasının iç bölümü ilgilendiriyor. Örneğin beyin yuvası. Böylece kafatasını açmadan iç tarafını da inceleyebiliyorlar. © Deutsche Welle Türkçe

Spinosaurus cinsi dinozor iskeleti bugünlerde Berlin’deki Doğa Tarihi Müzesi’nde ziyaretçilerini bekliyor. 18 metrelik boyuyla serginin en büyük dinozorlarından biri. Haziran ayına kadar görülebilecek. Bu dev yaklaşık 100 milyon yıl önce yaşadı. Bu yapma bir iskelet. Sadece iki kemiği orijinal.

Bu model, merkezi Washington bulunan ‘National Geographic Society’deki bir iskelet müzesi için oluşturuldu. Muhtemelen kıyıya yakın yerlerde yaşamış olan Spinosauruslar buradaki balıklar ve diğer hayvanları avlıyordu. Suda da karadaki kadar rahat olduğu varsayılabilir.

Buna karşılık Tyrannosaurus rex cinsi dinozor olan Tristan’ın uzunluğu sadece 12 metre. Üç yıl boyunca sergilenecek. Kalıntıları ABD-Montana’da bulundu. Sahibinden Berlin’de sergilenmesi konusunda 2015 sonunda izin çıktı. Tristan 60 milyon yıllık ve kemikleri hakiki.

Tristan devasa bir arkeolojik bulmacaya benziyor. 170’i orijinal 300 parçadan oluşan bu puzzle binbir güçlükle bir araya getirildi. Ancak iş bununla da bitmiyor. Sergi sırasında da Tristan üzerindeki bilimsel araştırmalara devam edileceği söyleniyor.

Bu T-rex kafatası Berlin’dekinden biraz daha küçük. Ancak bu karşılaştırma insanların da bu türlerin avı olabileceğini gösteriyor. Ancak dinozorların iyi bir avcı olup olmadığı konusunda şüpheler var. Kısa kolları nedeniyle avını tutması zor görünüyor. Hatta dişleri de buna uygun değil. Muhtemelen leş yiyiciydi.

Bu ve diğer soruların yanıtları Fraunhofer Entegre Devreler Enstitüsü’nde (IIS) olabilir. Burada kısa süre önce bir T-rex kafatası iskeleti incelendi. Fürth’deki geliştirme merkezinde uzmanlar taşlaşmış kafatasını büyük bir tomografi cihazında inceledi. Bu cihaz tüm konteynırı komple ışından geçirmek üzere geliştirildi.

Şu anda Berlin’deki müzede duran T-rex ABD Montana’da bulundu. Hollanda’daki Naturalis Biyoçeşitlilik Merkezi paleontolojik uzmanlık sağlarken IIS de tarama ve veri işleme yoluyla projeye katkıda bulunuyor.

Ürkütücü bir yanı yok: Bilgisayar, nakil sandığı, diğer malzeme ambalajları ve kireç kalıntılarını ayıkladı. Geriye sadece kafatası kaldı. Bu yöntemle kafatası yeniden birleştirilirken oluşan çatlak gibi kusurlar da görülebilir hale getiriliyor. Kafatasının kayıp parçaları da bilgisayar tarafından ilave ediliyor. Böylece iskeleti 3 boyutlu yazıcıdan çıkarıp tamamlamak mümkün oluyor.

IIS’deki bu tekniğin geliştiricilerinden olan Michael Böhnel, kafatasının üç boyutlu resmini gösteriyor. Paleontologları en çok kafatasının iç bölümü ilgilendiriyor. Örneğin beyin yuvası. Böylece kafatasını açmadan iç tarafını da inceleyebiliyorlar. © Deutsche Welle Türkçe

Amerikan siyah ayıları dünya genelinde tehdit altındaki 22 bin türden biri. Farklı Amerikan üniversitelerinden bilim insanları yaptıkları ortak araştırma sonucunda, geçen yüzyılda türlerin ölümünün insani aktivitelerin olmadığı döneme oranla 100 kat fazla olduğunu vurguluyor. Doğal Hayatı Koruma Vakfı, her geçen gün 70 türün daha yok olacağını tahmin ediyor.

Dünya Doğa ve Doğal Kaynakların Korunması Uluslararası Birliği, kurbağagillerin yüzde 41 ve memelilerin ise yüzde 26'sının yok olma tehdidiyle karşı karşıya olduğunu belirtiyor. Örneğin bu Titicaca dev kurbağa sadece Peru ve Bolivya'da And Dağları'nda yaşıyor. 1970'lerin başlarında göllerin zeminindeki bu kurbağaların sayısı milyonları buluyordu. Günümüzde ise göllerde neredeyse kayboldular.

Türlerin hızla yok olmasının nedenlerinin büyük kısmından insanlar sorumlu. Bunun yarı sıra küresel ısınma, çevre kirliliği ve ormanlardaki ağaçların kesilmesi de diğer faktörler. Araştırmaya göre son 40 yılda dakikada 2 bin ağaç kesildi.

Yapılan son araştırmada bilim insanları, sanayileşme öncesinde türlerin yokolma oranını, günümüzle karşılaştırdı. Nesli tükenmiş bu kuş Mauritius ada ülkesinde keşfedilmesinden 100 yıl önce, 1690'da tükenmişti. Uçma yeteneği olmayan bu kuşların yokolmasının nedeni, onları yiyen sıçanlar ve ev hayvanlarıydı.

Araştırmacılar omurgalı türlerin yokolmasıyla ilgili çalışmalarında fosilleri de analiz ettiler. Bulgular 4.5 milyar yıl önce yeryüzünde tam olarak nelerin olup bittiğini belirlemekten çok, kaba taslak bilgilere işaret ediyor. Çok eski zamanlarda her yüzyıl 10 bin omurgalı türden ikisi yok oluyordu. Örneğin bu resimdeki at.

Bazı türlerle ekolojik sistemin belirli fonksiyonları da kayboluyor, bitkilerin tozlaşması buna örnek. Araştırmacılara göre türlerin şimdiki yok olma hızı hesaba katılırsa, üç nesil sonraki insanlar biyo çeşitliliğin birçok avantajından vazgeçmek zorunda kalacak. Stanford Üniversitesi'nden araştırmacı Paul Ehrlich, 'Bindiğimiz dalı kesiyoruz' diyor.

Araştırmayı yazan ekibin başındaki Meksika Ulusal Otonom Üniversitesi'nden Gerardo Ceballos, 'Eğer önlem alınmazsa, türümüz çok daha erken bir dönemde yok olacak' tespitinde bulunuyor. Örneğin arılar yok olursa, bunun tahıl üretimi açısından açlık gibi çok önemli sonuçları olabilecek. Arıların ölmesi şimdiden dünya genelinde önemli bir sorun.

Araştırmayı hazırlayanlar acil bir çağrıda bulunuyor: İnsanlık tehdit altındaki türlerin korunması çabalarını hızlandırmalı ve artırmalı. Özellikle doğal yaşam bölgelerinin kaybolmasının, doğanın sömürülmesinin ve iklim değişiminin önüne geçilmeli. Eğer önlem alınmazsa gezegenin kendini toparlaması milyonlarca yıl sürebilecek.