Köln'de tamirat kafesi
21 Ağustos 2012![](https://static.dw.com/image/16168018_800.webp)
Tamirat kafesine gelen bir müşteri, “30 yıllık, kasetçalarlı bir radyo getirdim buraya. Tüm parçalar üretildiği dönemden kalma. Bu radyoyu yaptırmak için çok yer gezdim ama bana onaramayacaklarını, artık parçalarının piyasada bulunamadığını söylediler. Herkes zaten tamir ettirmektense yenisini almak istiyor, çok sayıda insan böyle düşünüyor" şeklinde konuşuyor. Tamirat kafesinin çalışanlarından biri, bu ziyaretçinin düşüncelerini başıyla onaylıyor ve bozuk radyoyu inceleyeceğini söylüyor.
Savaş kuşağı için çöpe atmak tabu
Kafeye gelen Hans Hoffmann, en az 30 yıl önce bu radyoyu aldığı gün olduğu kadar heyecanlı. Yaklaşık bir yıldır bozuk olan radyosundan artık hiç ses gelmiyor. Makine mühendisi olan Hoffmann, Köln'deki bu tamirat kafesinde yardım alabilmeyi umuyor. Savaş kuşağından olduğunu söyleyen Hoffmann için bozulan bir cihazı çöpe atmak adeta bir tabu. Çöpe atılmadan önce cihazı yeniden çalışır duruma getirmek için gereken her şeyin yapılması gerektiğini düşünüyor. Hoffmann, “Evdeki mekanik cihazlara da aynısını yapıyorum, sonuçta ben de mühendisim. Ama elektronik eşyalar konusunda kendime pek güvenmiyorum" diyor.
Fikir Hollanda'dan
Buranın ortamı bir kafeden ziyade bir tamirhaneye benziyor. Duvarlarda tamir eşyaları asılı. Ziyaretçiler de masanın yerine çalışma tezgâhları ve havyalar arasında oturuyor. Sadece bir kahve makinesinin olduğu küçük mutfak gözden uzakta ama buna rağmen gelenlerin çoğu kendisini burada rahat hissediyor. Bu tamirat kafesini işleten “Dingfabrik” adlı derneğin 40 üyesi bulunuyor ve çocuklar ve yetişkinlere yönelik, gönüllü ücretsiz elişi kursları da veriyor.
Aslında tamirat kafesi fikri Hollanda'da ortaya çıkmış. Dernek üyelerinden Alexander Speckmann, Hollanda’da yıllardır bu türden yerlerin olduğunu söylüyor. Bu kafenin bir şubesi de Berlin’de var. Alexander Speckmann, “Biz de böyle bir seçenek de olduğunu sonradan düşündük. Biz uzun zamandır kendi atölyemizde bozuk cihazları tamir ediyoruz ancak Hollanda’da böyle bir format olduğunu medya aracılığıyla öğrendik. Çok heyecan verici bir fikir olduğunu düşündük ve tamirat düşüncesini kamuoyuna taşımak için böyle şeyi Köln'de de yapabileceğimizi düşündük" diyor.
Tüketiciler açısından, iki üç yıl sonra çöpe atılacak kahve makinesini, televizyonu ya da MP3 çaları tamire vermek oldukça pahalıya gelen bir işlem. Alexander Speckmann, esas hedeflerini şu sözlerle açıklıyor: “Radyo ya da televizyon tamiratı yapan ve bundan kazanç sağlayan tamirhanelere rakip çıkmak istemiyoruz. Sadece birçok insan bu işleri yalnız yapamıyor ve biz kafe ortamında bu insanların birbirine destek olmasını, bizim sunduğumuz olanaklardan yararlanmasını istiyoruz.”
©Deutsche Welle Türkçe
Peter Kolakowski / Çeviren: Başak Özay
Editör: Beklan Kulaksızoğlu